Een dag in Vang Vieng

Dit was zo’n dag dat ik mij realiseerde waarom ik zo graag alleen reis. Ik houd van spontane momenten op reis. Wanneer je overweegt de volgende dag al te vertrekken naar de grote stad gebeuren er dingen overdag dat je in de avond toch maar besluit een nachtje erbij te boeken. Lees mee hoe mijn dag er die dag uitzag.

De vijftiende had ik zo’n fijne en bijzondere dag. Na het ontbijt liep ik naar de Jang Cave, op aanrader van twee Duitse reizigers die ik op de slowboat heb ontmoet naar Luang Prabang. Het was er niet heel druk waardoor het soms enorm stil was in de grot. Op dat moment realiseerde ik mij iets: het hostel leven is altijd in beweging. Van dit moment heb ik even bewust genoten.

Hierna besloot ik verder te wandelen, een goede wandeling. Want ik besloot naar een uitkijkpunt te lopen. Waarvan Google Maps zei dat het 1,5 uur zou duren. Ik nam daarom een binnendoorweg: stak een klein stromend riviertje over met de blote voeten, belandde midden in een uitgedroogde rijstveld, zag de lokale bewoners en vond uiteindelijk de grote weg. Onderweg had ik enorm mooi uitzicht op de uitstekende bergen van Vang Vieng. Dit soort wegen zijn gewoon veel leuker om te bewandelen en het bespaarde mij ook nog eens tolgeld voor de oversteek van de bruggen.

Een uur verder belande ik bij de start van de wandeltocht. Ik had bijna 2 uur nodig om het uitkijkpunt te bewonderen en wat was het mooi! Het pad was enorm stijl en bestond voornamelijk uit grote rotsen. Het was een beklimming, maar het uitzicht was het helemaal waard.

Er zaten twee Lao bewoners op het wat primitieve uitzichtpunt water en chips te verkopen voor de liefhebbers. Het had best een komisch gezicht: hun lopen helemaal naar de top met eeng evulde koelbox en chips om het op de top te kunnen verkopen aan mensen, zoals ik, die smachten naar water. Het was daarboven helemaal niet druk dus ze zitten zich te vermaken met hun telefoon en te genieten van het uitzicht. Alhoewel ze meer met hun telefoon bezig waren want het uitzicht is onderhand wel gewoontjes voor hun.

Ik begon de tocht naar beneden en onderweg kwam ik nog een medereiziger tegen met wie ik samen de oversteek van Thailand naar Laos heb gedaan, kleine wereld. Bij de startpunt van de wandeltocht heb ik weer een fleswater gekocht en de verkoper zette een plastic stoel voor mij neer om het rustig te drinken. We maakte en praatje en hijzelf gaat morgen naar de top wandelen voor de verkoop. De jongen die vandaag op de top zat maakte onderdeel uit van zijn vriendengroep.

Het werd tijd om terug naar Vang Vieng te lopen echter duurde dat nog een uur. De gedachte ging door mij heen om te liften. Toen ik in Chiang Rai was en de iconische witte tempel had bezocht kon ik met een lokale bus terug naar de stad, echter ging die maar één keer in het uur. Ik liep toen naar de bushalte om toch maar de gok te wagen. Daar zag ik een groepje reizigers staan en een dame stond naar auto’s te zwaaien om een lift te krijgen. Nog geen vijftien minuutjes later hadden we een lift en zaten we met 10 man in een pick-up truck, 6 man in de bak en 4 man in de auto.

Ik besloot onderweg goed op te letten wie er voorbij reedt om mijn kans niet te missen. Tien minuutje later stopte een dame met haar scooter en kreeg ik een lift! Ik stapte achterop en voor ik het wist waren we in de stad. Ze heette Tess en komt uit Amerika. We besloten samen wat te gaan eten, want we hadden beide enorme trek. We hadden een goede klik en kletsten over van alles wat. Ik had heerlijk genoten van mijn watermeloen shake en groene curry met rijst.

Ik houd van deze spontane moment tijdens mijn reis.

We namen afscheid en beide met de intentie om vanavond een boek te lezen in onze hostel, want alleen reizen kan soms zo vermoeiend zijn. Ik zocht een fijn plekje op in de hostel en er werd gitaar gespeeld, perfecte setting. Maar ik raakte toch aan de praat met twee andere reizigers en ik heb zelfs drie noten gitaar gespeeld! We verwisselde reisverhalen en die avond had ik toch maar besloten een nachtje langer te blijven, want ik had met de gitaarspeler afgesproken om samen een tekensessie te houden.

Wanneer je overweegt de volgende dag al te vertrekken naar de grote stad gebeuren er dingen overdag dat je in de avond toch maar besluit een nachtje extra te boeken, grappig hoe dat loopt. Geen dag is hetzelfde hier.

Liefs,

Claudia

Leave a Reply

Scroll to top